อยากไปทะเล
วันนี้มาทำงานที่ออฟฟิศคนเดียว ไม่มีสมาธิเลยยยย
หงุดหงิดงุ่นง่าน ทำอะไรก็ไม่ได้ เซ็ง
ตัดสินใจไปเดินห้าง ซื้อวิตามินบีอย่างแรงมากิน
ค่อยมีสติ มีพื้นที่ว่างในสมองมาคิดงาน คิดอย่างอื่นได้บ้าง
อาการจิตตก วนเวียนคิดเรื่องใดเรื่องหนึ่งนานๆ ทำให้ร่างกายใช้วิตามินบางส่วน
จนเกิดความไม่สมดุลขึ้นมาได้ อัดวิตามินบีเข้าไปค่อยดีขึ้นหน่อย
ทำงานได้ละ
ทำจนเย็นค่ำ อยู่คนเดียว นั่งฟัง Greenwave ไปเรื่อย
ฟัง Youtube ไป ซักพักช่วงโพล้เพล้ มันก็เกิดขึ้น
กริ๊งๆๆๆๆ เสียงเหรียญสตางค์ตก จากห้องด้านหลัง
......
ตบกระเป๋าตรูไม่ได้ใส่เหรียญไว้นี่หว่า
เหลียวมองรอบเก้าอี้ ....ไม่มี
.....
ทำใจดีสู้เสือ ทำงานต่อ
กลุกๆๆ ดังจากชั้นสอง อืม คงข้างบ้านน่ะ
......
....
...
กลับก็ได้วะ ..
หอบ Server กลับบ้านซะเลย
หอบข้าว หอบของออกจากออฟฟิศ
นึกได้ว่าจะโทรหาคุณลูกค้านี่หว่า แต่โทรอยู่ออฟฟิศไม่ไหว ไปตั้งหลักก่อน
ไปจอดหน้าศูนย์อาหารใกล้ๆ
ใจเต้นตึกๆ จะโทรดีไม่โทรดีหว่า
จะพูดอะไร จะไปเรื่องไหนดีน้า
มันยากตอนจะกดโทรออกนี่แหละ
แล้วก๋เป็นจริง โทรไปปั๊ป เราก็แทบไม่ได้พูดเช่นเคย 555
แกรถติดอยู่ เราก็ถามว่าเป็นไงบ้าง
แกก็เล่าให้ฟัง น้ำเสียงเริ่มร่าเริงขึ้นมาแล้ว
เล่าการแก้ปัญหาของแกวันนี้ให้ฟัง
แกก็มีอะ้ไรให้เราแปลกใจได้ทุกวันสิน่า
วันนี้แกกปัญหาได้ดีมากจนเราแปลกใจ
แยกแยะอะไรได้ดีมาก แก้ปัญหาได้อย่างสวยงาม
แล้วแกก็ถามเราว่าเราเป็นไงบ้าง กลุ้มใจเพราะแกรึเปล่า
เราเลยว่า ก็นักเรียนเกเรไม่ยอมมาเรียน
แกเลยว่าพรุ่งนี้จะให้แกเข้าไปเรียนรึเปล่า
เราเลยว่า อาจารย์จะชวนนักเรียนเที่ยวอยู่เนี่ย เบื่อ อยากเที่ยว
แกก็เลยว่า มีคนชวนแกไปบางแสนอยู่เหมือนกัน(คุณบี)
เราเลยว่า จริงดิ่ ไปเปล่า ไปด้วย
อยากไปนั่งเล่นริมทะเล แกก็เลยบอกว่า เอาจริงเหรอ ชวนใครไปบ้าง
ก็เลยบอกว่า เบื่อๆ ยังไม่ได้ชวนใคร ถ้าจะไปก็โทรบอกเราหน่อยแล้วกัน
แล้วพอดีรถเคลื่อนที่แกก็เลยบอกว่า เดี๋ยวแกขอขับรถก่อนแล้วกัน
พรุ่งนี้จะได้ไปมั้ยว้า อยากไปทะเล
ขอฝันต่ออีกซักหน่อยนะ ...ก่อนที่เวลาของเราจะหมดลง